Przy wymianie istniejącej zasuwy, zaworu, przepustnicy lub zaworu zwrotnego podstawą prawidłowego doboru zamiennika są parametry montażowe oraz warunki pracy.
Jeżeli dokumentacja urządzenia jest niedostępna, należy zweryfikować przede wszystkim:
typ armatury, DN, PN lub klasę ciśnieniową, długość zabudowy L, rodzaj i wymiary przyłączy oraz powierzchnie uszczelniające.
Prawidłowa inwentaryzacja ogranicza ryzyko problemów montażowych i konieczności przebudowy istniejącego rurociągu.
Przykładowy rysunek wymiarowy armatury kołnierzowej na przykładzie zasuwy klinowej AMG.ZK16-1. Rysunek przedstawia m.in. długość zabudowy L oraz podstawowe wymiary przyłączeniowe kołnierzy.
DN, PN i typ armatury
W pierwszej kolejności należy sprawdzić oznaczenia na korpusie, tabliczce znamionowej oraz w dostępnej dokumentacji.
Podstawowe dane identyfikacyjne to:
- typ armatury
- DN
- PN lub klasa ciśnieniowa
- producent i oznaczenie typu, jeżeli są możliwe do odczytania
DN jest wielkością nominalną i nie należy określać go wyłącznie na podstawie rzeczywistej średnicy przelotu. Przy nieczytelnych oznaczeniach dodatkowych informacji może dostarczyć geometria przyłączy.
Długość zabudowy L
Przy wymianie armatury w istniejącym rurociągu jednym z kluczowych parametrów jest długość zabudowy L.
Dla prostej armatury kołnierzowej wymiar L określa odległość pomiędzy powierzchniami czołowymi przyłączy, mierzoną w osi przepływu.
Jeżeli występuje przylga, przy pomiarze należy prawidłowo określić powierzchnię uszczelniającą współpracującą z uszczelką i przeciwkołnierzem.
W przypadku przepustnic i zaworów zwrotnych w wykonaniu międzykołnierzowym należy określić rzeczywistą szerokość montażową urządzenia pomiędzy powierzchniami współpracującymi z kołnierzami instalacji.
Wiele stosowanych w armaturze przemysłowej długości zabudowy jest określanych zgodnie z PN-EN 558. Dla przykładu, w katalogu AMG długość zabudowy zasuwy AMG.ZK16-1 określono według PN-EN 558.



